Γράφει ο «Περαστικός»

Το τι ιδέα έχει πέσει και έχει εγκαταλειφθεί για την παλιά παραλία αυτής της πόλης δεν λέγεται... Τα θυμήθηκε όλα ο Περαστικός, με αφορμή το (πολιτικό) ξύλο που πέφτει για το... ξύλινο ντεκ της παλιάς παραλίας.
Η πόλη βρήκε, για άλλη μία φορά, λόγο να διχαστεί -ή και να τριχαστεί- λέει ο Περαστικός. Μετά το μετρό που ήταν έγκλημα κι αποδείχτηκε λύση για τη μισή πόλη, την επέκταση στην Καλαμαριά που δε θα ολοκληρωνόταν ποτέ αλλά ετοιμαζόμαστε να τη ζήσουμε, την ανάπλαση της ΔΕΘ, το FlyOver, τώρα ήρθε η ώρα του... ξύλινου ντεκ της παλιάς παραλίας. Θα λύσει προβλήματα ή θα φέρει κι άλλα;
Και να ήταν τωρινό το σχέδιο, πάει κι έρχεται. Να το βάλουμε κάτω, να το συζητήσουμε, να δούμε, ρε αδερφέ, αν είναι καλό ή αν είναι κακό. Να βρούμε μια λύση σ' αυτήν την πόλη σε σχήμα πεταλούδας που ζούμε. Αλλά να αναρωτιόμαστε τώρα, για ένα έργο που έβαλε σκοπό ο τότε υπουργός Βούγιας, προσπάθησε να το εντάξει ο τότε υπουργός Καλαφάτης, το ΄βαλε στο προεκλογικό του πρόγραμμα όταν διεκδικούσε το δήμο, το πρότεινε ο Μπουτάρης, το αποφάσισε ο Ζέρβας και το υλοποιεί ο Αγγελούδης, ε, αυτό πάει πολύ! Δηλαδή από το 2000 που ενέσκυψε στα πράγματα της πόλης το ξύλινο ντεκ, 26 χρόνια δεν έφθασαν για να συνδιαλαγούμε;
Πόσες, αλήθεια, όμορφες ιδέες δεν ακούστηκαν -και δεν ξεκίνησαν να υλοποιούνται- για το ίδιο θέμα; Τι έχει ακούσει ο Περαστικός όλα αυτά τα χρόνια; Υποθαλάσσιες αρτηρίες, επεκτάσεις για να χωρέσουν στη σειρά πεζόδρομοι, ποδηλατόδρομοι, δρόμοι ταχείας κυκλοφορίας, πάρκα και παιδικές χαρές, γέφυρες σε στιλ... η Γέφυρα του Μάντισον... Όλα αυτά ακούστηκαν -και κάποια άρχισαν να χρηματοδοτούνται. Αλλά 26 χρόνια μετά, εμείς βρισκόμαστε ακόμη στο τετραγωνάκι της αφετηρίας -και δεν παίρνουμε και 200 ευρώ, όπως προβλέπεται στη Μονόπολη... 
Και να ΄ταν οι μόνες όμορφες ιδέες που κάηκαν όμορφα για τη Θεσσαλονίκη; Διαβάζει ο Περαστικός ότι εντατικοποιήθηκαν οι εργασίες στην πλατεία Ελευθερίας. Και θυμάται την ιδέα για υπόγειο πάρκινγκ σε εκείνο το χώρο, για... υπόγεια τηλεσκόπια που θα μας έδιναν τη δυνατότητα να θαυμάζουμε τα ρωμαϊκά τείχη που -υποτίθεται ότι- υπάρχουν από κάτω της, για άλλες χρήσεις, για πάρκινγκ που θα ξεφύτρωναν δίπλα της, για να καλυφθεί το κενό που προκύπτει... Τι όμορφες ιδέες, αλήθεια...
Όπως εκείνη που είχε γίνει και πρωτοσέλιδο, το 1990, για την υπογειοποίηση της Εγνατίας, ή για τα καραβάκια που, γύρω στο 2004, θα διέσχιζαν το Θερμαϊκό και θα ένωναν Καλοχώρι με Επανομή...