Σε πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης εξελίσσεται η συζήτηση γύρω από το έργο κατασκευής του ξύλινου ντεκ στην παλιά παραλία της Θεσσαλονίκης, με αφορμή τα ερωτήματα και τους προβληματισμούς που έχουν διατυπωθεί τις τελευταίες ημέρες για τα τεχνικά και περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά της παρέμβασης.
Πριν παραθέσουμε τα νέα στοιχεία, να προτάξουμε ότι η λύση ενός ντεκ στην παλιά παραλία δεν είναι κάτι που προέκυψε πρόσφατα. Υπήρχε στο σχεδιασμό του υπουργείου Μεταφορών Υποδομών και Δικτύων το 2010 όταν ήταν υφυπουργός ο Σπύρος Βούγιας και συμπεριλήφθηκε ως πρόταση στην προεκλογική καμπάνια του νυν υφυπουργού Ανάπτυξης Σταύρου Καλαφάτη, όταν διεκδίκησε το δημαρχιακό θώκο της Θεσσαλονίκης, ως κοστολογημένη πρόταση που είχε, ήδη, προωθηθεί από το τότε αρμόδιο υπουργείο. Η πρόταση αγκαλιάστηκε από τη διοίκηση Μπουτάρη, προωθήθηκε από τη διοίκηση Ζέρβα και, με χρόνια με καιρούς, φθάσαμε στο σημερινό σημείο να αποτελεί το νέο σημείο ρήξης μετά το μετρό και το FlyOver. Χρήσιμο έργο, ή μήπως πεταμένα λεφτά;

Η κριτική της παράταξης «Η πόλη ανάποδα»

Ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Η Πόλη Ανάποδα», Νίκος Νικήσιανης, εξαπολύει δριμεία κριτική προς τη διοίκηση του δήμου Θεσσαλονίκης, με αφορμή τη δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει για το έργο, θέτοντας στο επίκεντρο όχι μόνο το ίδιο το ντεκ αλλά συνολικά τον τρόπο με τον οποίο, όπως υποστηρίζει, λαμβάνονται οι αποφάσεις για τις μεγάλες αστικές παρεμβάσεις στην πόλη.
Σε εκτενή ανάρτησή του, ο δημοτικός σύμβουλος υποστηρίζει ότι τα σημαντικά έργα της Θεσσαλονίκης δεν συζητούνται ουσιαστικά στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά προχωρούν χωρίς να προηγείται δημόσιος διάλογος ή θεσμική διαβούλευση. Όπως αναφέρει, το μόνο που τίθεται προς συζήτηση είναι το ετήσιο Τεχνικό Πρόγραμμα, το οποίο περιλαμβάνει εκατοντάδες παρεμβάσεις και έργα, καθιστώντας, κατά την άποψή του, αδύνατη την ουσιαστική εξέτασή τους.
Ο κ. Νικήσιανης σημειώνει ότι έργα όπως το ξύλινο ντεκ στην παραλία ή οι σχεδιαζόμενες αναπλάσεις μεγάλων πλατειών της πόλης θα έπρεπε να αποτελούν αντικείμενο ανοικτού διαλόγου με τη συμμετοχή επιστημονικών φορέων, επαγγελματικών οργανώσεων και πολιτών. «Θέλουμε τουλάχιστον να γνωρίζουμε, να γνωρίζει όλη η πόλη και να έχει πει όποιος και όποια θέλει τη γνώμη του» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, στρέφεται κατά της δημοτικής διοίκησης, υποστηρίζοντας ότι η πρακτική της αποφυγής συζήτησης δεν επιβάλλεται από τη νομοθεσία αλλά αποτελεί συνειδητή πολιτική επιλογή. Σύμφωνα με τον ίδιο, η κοινωνία καλείται να εκφράσει τις ενστάσεις της μόνο εκ των υστέρων, όταν τα έργα έχουν ήδη δρομολογηθεί ή δημοσιοποιηθεί μέσω του Τύπου.
Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίζεται απέναντι στη στάση που, όπως υποστηρίζει, τηρεί η διοίκηση απέναντι σε όσους διατυπώνουν αντιρρήσεις ή προβληματισμούς. Κάνει λόγο για «ανυπόφορη αλαζονεία» και υποστηρίζει ότι όσοι εκφράζουν διαφορετική άποψη συχνά χαρακτηρίζονται ως «κακόβουλοι αντιπολιτευόμενοι» που επιδιώκουν να εμποδίσουν το έργο της διοίκησης.
Στο πλαίσιο της παρέμβασής του, ο επικεφαλής της «Πόλης Ανάποδα» παραπέμπει και στη συζήτηση που είχε προηγηθεί για την ανάπλαση της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, υποστηρίζοντας ότι η ουσιαστική διαβούλευση πραγματοποιήθηκε μόνο επειδή επιβλήθηκε από την κοινωνική πίεση και τις αντιδράσεις φορέων και πολιτών.

Η θέση του αντιδημάρχου Τεχνικών Έργων και Βιώσιμης Κινητικότητας

Οι τοποθετήσεις αυτές ήρθαν ως απάντηση στην ανάρτηση που είχε προηγηθεί από τον αντιδήμαρχο Τεχνικών Έργων και Βιώσιμης Κινητικότητας του δήμου Θεσσαλονίκης, Πρόδρομο Νικηφορίδη. Μέσα από τη δική του παρέμβαση, ο αντιδήμαρχος υπερασπίστηκε τον σχεδιασμό της δημοτικής αρχής και συνέδεσε τις σημερινές αντιδράσεις με αντίστοιχες αντιρρήσεις που είχαν εκφραστεί στο παρελθόν για σημαντικά έργα της πόλης.
Ο κ. Νικηφορίδης υπενθύμισε ότι τόσο η δημιουργία της παραλιακής ζώνης όσο και η ανάπλαση της Νέας Παραλίας είχαν συναντήσει έντονες αντιδράσεις κατά την περίοδο σχεδιασμού και υλοποίησής τους, ενώ σήμερα αποτελούν σημεία αναφοράς για τη Θεσσαλονίκη. Υποστήριξε ακόμη ότι το θέμα του ξύλινου ντεκ συζητείται εδώ και περισσότερα από τριάντα χρόνια, ενώ ο σημερινός σχεδιασμός βασίζεται στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό που είχε πραγματοποιηθεί κατά την προηγούμενη δημοτική περίοδο.
Ο αντιδήμαρχος έκανε λόγο για «φασαρία για τη φασαρία» και υποστήριξε ότι ορισμένοι επιχειρούν να δημιουργήσουν κλίμα αμφισβήτησης χωρίς να υπάρχει ουσιαστική διαφωνία επί του έργου. Μάλιστα, διερωτήθηκε δημόσια αν η Θεσσαλονίκη βρίσκεται μπροστά σε μια νέα προσπάθεια «κανιβαλισμού της πόλης», παραπέμποντας σε αντίστοιχες συγκρούσεις του παρελθόντος.

Η θέση του ΤΕΕ/ΤΚΜ

Ωστόσο, οι επιφυλάξεις δεν προέρχονται μόνο από την αντιπολίτευση. Προβληματισμό για συγκεκριμένες πτυχές του έργου εξέφρασε και ο πρόεδρος του Τμήματος Κεντρικής Μακεδονίας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Ηλίας Περτζινίδης.
Με δημόσια δήλωσή του, ο πρόεδρος του ΤΕΕ/ΤΚΜ ζητά να εξεταστούν με ιδιαίτερη προσοχή οι τεχνικές, περιβαλλοντικές και λειτουργικές παράμετροι της παρέμβασης. Όπως επισημαίνει, η προβλεπόμενη έμπηξη 352 πασσάλων από σκυρόδεμα στον θαλάσσιο πυθμένα του Θερμαϊκού εγείρει ερωτήματα ως προς το κατά πόσο η κατασκευή μπορεί να χαρακτηριστεί αναστρέψιμη.
Παράλληλα, το Επιμελητήριο ζητά πλήρη τεκμηρίωση για τις επιπτώσεις που ενδέχεται να προκύψουν τόσο κατά τη φάση κατασκευής όσο και κατά τη μακροχρόνια λειτουργία του έργου. Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκονται επίσης ζητήματα που σχετίζονται με τη διαχείριση φερτών υλικών και απορριμμάτων, καθώς και με τις πιθανές επιδράσεις στο ευαίσθητο παράκτιο οικοσύστημα του Θερμαϊκού Κόλπου.

Ποιο θα είναι το έργο

Σύμφωνα με τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, το ξύλινο ντεκ προβλέπεται να έχει πλάτος 12 μέτρων και μήκος περίπου 1.100 μέτρων, εδραζόμενο σε 352 κολωνοπασσάλους από σκυρόδεμα. Παράλληλα προβλέπεται η κατασκευή τεσσάρων ύφαλων κυματοθραυστών και η τοποθέτηση φυσικών ογκόλιθων για την προστασία της κατασκευής από την κυματική ενέργεια.
Την ίδια ώρα, η δημοτική διοίκηση προχωρά τα επόμενα βήματα του σχεδιασμού, με τον αντιδήμαρχο να έχει ανακοινώσει ότι εντός των προσεχών ημερών αναμένεται η ολοκλήρωση και κατάθεση των τευχών δημοπράτησης, ώστε να ακολουθήσει η διαδικασία διεκδίκησης χρηματοδότησης μέσω του ΕΣΠΑ. Μέχρι τότε, η δημόσια συζήτηση γύρω από το έργο φαίνεται πως θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση, αναδεικνύοντας το διαχρονικό ερώτημα για το πώς σχεδιάζονται και υλοποιούνται οι μεγάλες παρεμβάσεις στο αστικό μέλλον της Θεσσαλονίκης.
Να προστεθεί ότι στο μακρινό 2000 είχε προταθεί η επέκταση της παλιάς παραλίας, με την κατασκευή αυτοκινητοδρόμου κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας(υποθαλάσσια οδική αρτηρία), ή με την επέκταση της παραλίας και τη δημιουργία αυτοκινητοδρόμου πάνω στην επέκταση αυτή, χώρων πράσινου, ποδηλατοδρόμων, πεζοδρόμων και παιδικών χαρών. Από τον τότε αρμόδιο υπουργό, τον αείμνηστο Γιώργο Σουφλιά είχε προτιμηθεί η λύση της υποθαλάσσιας αρτηρίας, χωρίς ούτε αυτό το σχέδιο να τελεσφορήσει...