Γράφει ο Γιάννης Χατζηιωαννίδης

Μερικές φορές, το καλύτερο ρολόι δεν είναι το ακριβότερο. Είναι εκείνο που θέλεις να φορέσεις μόλις ανοίξεις το κουτί με τη συλλογή σου. Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή κάθε φίλου της ωρολογοποιίας που σταματά να κοιτάζει μόνο τεχνικά χαρακτηριστικά, διαμέτρους κάσας, μηχανισμούς και ονόματα εταιρειών. Αρχίζει να αναζητά κάτι πολύ πιο απλό. Ένα ρολόι που θα θέλει πραγματικά να φοράει. Για πολλά χρόνια πίστευα ότι αυτή η θέση ανήκε αποκλειστικά στα ελβετικά μου ρολόγια. Longines, Hamilton, Tissot. Ρολόγια εξαιρετικής ποιότητας, με ιστορία, χαρακτήρα και μηχανισμούς που δικαιολογούν τη φήμη τους. Κι όμως, ένα ιαπωνικό ρολόι κατάφερε να αλλάξει αυτή τη σκέψη. Το Seiko Prospex PADI Solar.

Ένα παλιό απωθημένο

Η ιστορία αυτού του ρολογιού δεν ξεκίνησε την ημέρα που το αγόρασα. Ξεκίνησε πριν από αρκετά χρόνια, όταν το είδα για πρώτη φορά σε μια βιτρίνα. Θυμάμαι ακόμη το βαθύ μπλε καντράν, τη χαρακτηριστική μπλε στεφάνη και τη λιτή αλλά δυναμική σχεδίασή του. Δεν το αγόρασα τότε. Και, όπως συμβαίνει πολλές φορές με τα ρολόγια που αφήνουμε να φύγουν, δεν το ξέχασα ποτέ. Πέρασαν χρόνια. Αγόρασα άλλα ρολόγια. Η συλλογή μεγάλωσε. Κι όμως, κάθε φορά που έβλεπα μια φωτογραφία του συγκεκριμένου μοντέλου, κάτι μου έλεγε ότι ίσως εκείνη η απόφαση να ήταν λάθος.

Η επιστροφή

Πριν από λίγες ημέρες άρχισα να ψάχνω ξανά για ένα Seiko. Εξέτασα αρκετές επιλογές. Το νέο Prospex Pepsi. Χρονογράφους. Αυτόματα μοντέλα. Μέχρι που, σχεδόν τυχαία, εμφανίστηκε μπροστά μου το PADI. Ήταν σαν να ξαναείδα έναν παλιό γνώριμο. Δεν χρειάστηκε δεύτερη σκέψη. Ήξερα ότι αυτό ήταν το ρολόι που έψαχνα.

Γιατί όχι χρονογράφος;

Η απάντηση ήταν απλή. Δεν χρησιμοποιώ ποτέ χρονογράφους. Θαυμάζω τη μηχανική τους, αλλά στην καθημερινότητα δεν τους χρειάζομαι. Προτιμώ ένα καθαρό καντράν, ευανάγνωστο, χωρίς περιττές ενδείξεις. Και όταν χρειαστώ πραγματικά χρονογράφο ή ψηφιακές λειτουργίες, ένα καλό Casio μπορεί να καλύψει αυτή την ανάγκη με ελάχιστο κόστος. Το Seiko έπρεπε να είναι κάτι διαφορετικό. Ένα καθημερινό εργαλείο. Ένα ρολόι που θα φοριέται χωρίς δεύτερη σκέψη.

Η πρώτη εντύπωση

Όταν άνοιξα το κουτί, κατάλαβα γιατί το θυμόμουν τόσα χρόνια. Οι φωτογραφίες δεν μπορούν να αποδώσουν το βάθος του μπλε καντράν. Στο φυσικό φως αλλάζει συνεχώς. Άλλοτε δείχνει σχεδόν navy. Άλλοτε φωτίζεται και αποκτά μια έντονη θαλασσί απόχρωση. Η μπλε στεφάνη, οι κόκκινες λεπτομέρειες και το λογότυπο PADI δημιουργούν μια χρωματική ισορροπία που δύσκολα συναντάς σε αυτή την κατηγορία τιμής. Είναι ένα ρολόι που δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει. Και ίσως γι’ αυτό τελικά εντυπωσιάζει.

Η καθημερινότητα

Τις πρώτες ημέρες άρχισα να παρατηρώ κάτι περίεργο. Άνοιγα το κουτί με τα ρολόγια μου. Μπροστά μου βρίσκονταν ελβετικά μοντέλα που αγαπώ και εκτιμώ. Κι όμως… Το χέρι μου πήγαινε σχεδόν πάντα στο Seiko. Όχι επειδή ήταν καινούργιο. Αλλά επειδή ήταν απλό. Άνετο. Πρακτικό. Ένα πραγματικό καθημερινό ρολόι. Ο Solar μηχανισμός αποδείχθηκε ακριβώς αυτό που περίμενα: αθόρυβος, αξιόπιστος και χωρίς την έγνοια της αλλαγής μπαταρίας ή του κουρδίσματος. Ήταν από εκείνα τα ρολόγια που απλώς φοράς και ξεχνάς ότι βρίσκονται στον καρπό σου. Και αυτό, τελικά, είναι ίσως το μεγαλύτερο κομπλιμέντο που μπορεί να δεχθεί ένα εργαλειακό ρολόι.

Περισσότερο από ένα Prospex

Η Seiko δεν προσπαθεί να αντιγράψει την ελβετική ωρολογοποιία. Ακολουθεί τον δικό της δρόμο. Δεν υπόσχεται πολυτέλεια. Υπόσχεται αξιοπιστία. Δεν κυνηγά την επίδειξη. Κυνηγά τη λειτουργικότητα. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πλεονέκτημά της. Τα ελβετικά μου ρολόγια παραμένουν αναπόσπαστο κομμάτι της συλλογής μου. Δεν τα αντικατέστησε το Seiko ούτε είχε ποτέ αυτόν τον σκοπό. Αυτό που κατάφερε, όμως, ήταν να μου θυμίσει κάτι που συχνά ξεχνάμε στην εποχή των τιμών, των λογοτύπων και του κύρους. Η πραγματική αξία ενός ρολογιού δεν μετριέται από το όνομα που γράφει στο καντράν ούτε από το ποσό που πλήρωσες για να το αποκτήσεις. Μετριέται από το πόσο συχνά ανοίγεις το κουτί και, χωρίς δεύτερη σκέψη, απλώνεις το χέρι για να το φορέσεις.