Ο συνθέτης δεν κατάφερε να παραστεί στο 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου για να παραλάβει τον Χρυσό Αλέξανδρο – Η Θέμις Μπαζάκα θυμήθηκε την ξεχωριστή ιστορία πίσω από το τραγούδι «Πρακτορείο» στο «Ρεμπέτικο»


Με ένα δυνατό και παρατεταμένο χειροκρότημα, το κοινό της Θεσσαλονίκης ευχήθηκε περαστικά στον Σταύρο Ξαρχάκο, ο οποίος δεν κατάφερε να παραστεί στην αποψινή εκδήλωση στο Ολύμπιον, όπου το 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης επρόκειτο να του απονείμει τον τιμητικό Χρυσό Αλέξανδρο για τη συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο και τον ελληνικό πολιτισμό. Ο σπουδαίος συνθέτης παρέμεινε στην Αθήνα εξαιτίας ενός κρυολογήματος, χωρίς να συντρέχει λόγος ανησυχίας για την υγεία του, όπως διευκρινίστηκε από τη διοργάνωση.
«Ένα μικρό κρυολόγημα τον κράτησε στην Αθήνα», ενημέρωσε τους θεατές ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ορέστης Ανδρεαδάκης. «Δεν είναι κάτι που απειλεί την υγεία του. Ήλπιζε ότι θα το είχε ξεπεράσει μέχρι σήμερα, ωστόσο προτίμησε και προτιμήσαμε να προστατευθεί στην Αθήνα», πρόσθεσε και είπε ότι μετά την ολοκλήρωση του Φεστιβάλ θα οριστεί συνάντηση του Σταύρου Ξαρχάκου με το διοικητικό συμβούλιο, ώστε να παραλάβει αυτοπροσώπως τη διάκριση. Ο συνθέτης θα λάβει, πάντως, τις ευχές του κοινού μέσα από βιντεοσκοπημένο μήνυμα.

Έξι δεκαετίες μουσικής δημιουργίας στον κινηματογράφο

Η μουσική διαδρομή του Σταύρου Ξαρχάκου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ελληνικό κινηματογράφο. Από το 1962, όταν σε ηλικία μόλις 23 ετών έγραψε το «Τα δάκρυά μου είναι καυτά» για την ταινία «Το ταξίδι» του Ντίνου Δημόπουλου, μέχρι σήμερα, οι συνθέσεις του έχουν συνοδεύσει δεκάδες κινηματογραφικές παραγωγές, αφήνοντας το δικό τους αποτύπωμα στην πολιτιστική μνήμη.
Στο έργο του για τη μεγάλη οθόνη περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι ταινίες «Λόλα» του Ντίνου Δημόπουλου, «Κόκκινα Φανάρια» του Βασίλη Γεωργιάδη, «Διπλοπενιές» του Γιώργου Σκαλενάκη, «Γυμνοί στον δρόμο» του Γιάννη Δαλιανίδη, «Λυσιστράτη» του Γιώργου Ζερβουλάκου, «Κορίτσια στον Ήλιο» του Βασίλη Γεωργιάδη και «Το Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη. Οι δύο τελευταίες απέσπασαν από τέσσερα βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ανάμεσά τους και το βραβείο μουσικής.
Ο Ορέστης Ανδρεαδάκης αναφέρθηκε στη μακρά πορεία του δημιουργού, τονίζοντας ότι επί έξι δεκαετίες έχει συνθέσει τραγούδια που έχουν συγκινήσει και σημαδέψει γενιές ακροατών. Όπως επισήμανε, η συμβολή του δεν περιορίζεται στα γνωστά τραγούδια που έγραψε για τις ταινίες, αλλά επεκτείνεται και στην ίδια τη μουσική επένδυση των κινηματογραφικών εικόνων.
«Σε πολλές ταινίες έχει μόνο ένα τραγούδι. Τις έχει ντύσει όμως με μουσική και μάλιστα έχει καταφέρει να ενσωματώσει και να χρησιμοποιήσει διαφορετικά μουσικά ιδιώματα. Χρησιμοποίησε τζαζ, μπλουζ, κλασική μουσική και ήξερε πάντα πώς θα αναδείξει τις κινούμενες εικόνες και θα τις κάνει να μιλήσουν περισσότερο», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Η ιστορία της Θέμιδος Μπαζάκα και το «Πρακτορείο»

Ιδιαίτερη στιγμή της εκδήλωσης αποτέλεσε η προσωπική αφήγηση της ηθοποιού Θέμιδος Μπαζάκα, η οποία είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Φεστιβάλ. Με αφορμή την τιμητική αναφορά στον Σταύρο Ξαρχάκο, μοιράστηκε με το κοινό μια ανάμνηση από τα πρώτα της βήματα στον κινηματογράφο, όταν βρέθηκε να συμμετέχει στην ταινία «Το Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη.
Λίγο μετά τα 22 της χρόνια, έχοντας φύγει από τη Θεσσαλονίκη για την Αθήνα, είχε εξασφαλίσει έναν ρόλο στην ταινία, τη μουσική της οποίας υπέγραφε ο Ξαρχάκος. Κάποια στιγμή ενημερώθηκε ότι ο συνθέτης ήθελε να τη συναντήσει, προκειμένου να διαπιστώσει αν μπορούσε να τραγουδήσει και η ίδια για τις ανάγκες της παραγωγής.
«Φτάνω εκεί, βλέπω έναν σοβαρό καλλιτέχνη, με κοιτά διερευνητικά, κάθεται στο πιάνο και μου λέει "για να δούμε τι ξέρεις". Παίζει μια μελωδία και μου λέει "πες το". Κόπηκαν τα πόδια μου, κόπηκαν τα χέρια μου, δεν μπορούσα να βγάλω ήχο», διηγήθηκε η ηθοποιός. Παρά τις επόμενες προσπάθειες και τις ευκαιρίες που της έδωσε ο συνθέτης, η δοκιμή δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα. «Με κοιτάει και μου λέει "λοιπόν, δεν θα πεις τραγούδι". Και κλείνει το πιάνο», θυμήθηκε με χιούμορ η Θέμις Μπαζάκα, συμπληρώνοντας ότι ευτυχώς τα πήγε καλύτερα στην υποκριτική.
Άλλωστε, για την ερμηνεία της στο «Ρεμπέτικο» είχε αποσπάσει στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου. Όσο για το τραγούδι που δεν κατάφερε να ερμηνεύσει, ήταν το «Πρακτορείο», το οποίο τελικά τραγούδησε ο ίδιος ο Σταύρος Ξαρχάκος στην ταινία. «Και επίσης ευτυχώς, διότι το εν λόγω τραγούδι ήταν το "Πρακτορείο", που είπε ο ίδιος στην ταινία και το λέει καταπληκτικά», κατέληξε.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την προβολή της ταινίας «Το Ρεμπέτικο», η οποία αφηγείται τη ζωή της ρεμπέτισσας Μαρίκας Νίνου, από τη γέννησή της στη Σμύρνη το 1919 έως τον θάνατό της στην Αθήνα το 1955. Είχε προηγηθεί οκτάλεπτο βίντεο που ετοίμασε η διοργάνωση, με χαρακτηριστικά τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου από τον ελληνικό κινηματογράφο.