Γράφει ο Γιάννης Χατζηιωαννίδης

Το ενδεχόμενο διαζυγίου με τον Răzvan Lucescu αποτελεί, κατά την προσωπική μου άποψη, το μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να κάνει αυτή τη στιγμή ο Ivan Savvidis. Δεν πρόκειται απλώς για μια αλλαγή προπονητή, όπως συμβαίνει συχνά στο ποδόσφαιρο. Πρόκειται για μια απόφαση που μπορεί να επηρεάσει βαθιά τη σταθερότητα, την αγωνιστική ταυτότητα και τη συνολική πορεία του ΠΑΟΚ τα επόμενα χρόνια. Ο Λουτσέσκου δεν είναι ένας απλός προπονητής για τον ΠΑΟΚ. Είναι ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τις μεγαλύτερες επιτυχίες της σύγχρονης ιστορίας του συλλόγου. Γνωρίζει όσο λίγοι το περιβάλλον της ομάδας, τις απαιτήσεις του κόσμου, τις ιδιαιτερότητες του ελληνικού ποδοσφαίρου και τη νοοτροπία που απαιτείται για να πρωταγωνιστεί ο Δικέφαλος του Βορρά. Η παρουσία του στον πάγκο προσφέρει ένα αίσθημα ασφάλειας, συνέχειας και αγωνιστικής συνέπειας, στοιχεία που δεν βρίσκονται εύκολα στην αγορά των προπονητών. Την παρούσα χρονική στιγμή, μάλιστα, οι κίνδυνοι μιας πιθανής αποχώρησής του είναι ακόμη μεγαλύτεροι. Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται μπροστά σε μια ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο, με υψηλούς στόχους σε Ελλάδα και Ευρώπη. Μια αλλαγή στην τεχνική ηγεσία θα σήμαινε αναπόφευκτα μια περίοδο προσαρμογής, αβεβαιότητας και ενδεχομένως αγωνιστικών κραδασμών. Ακόμη και ένας ικανός προπονητής χρειάζεται χρόνο για να γνωρίσει το ρόστερ, να περάσει τη φιλοσοφία του και να δημιουργήσει σχέσεις εμπιστοσύνης με τους ποδοσφαιριστές. Αν, παρ’ όλα αυτά, το διαζύγιο θεωρείται αναπόφευκτο, τότε ο ΠΑΟΚ δεν έχει το περιθώριο να πειραματιστεί. Η μοναδική λογική επιλογή είναι η πρόσληψη ενός προπονητή εγνωσμένης αξίας, με αποδεδειγμένη ικανότητα να διαχειρίζεται ομάδες πρωταθλητισμού και υψηλής πίεσης. Ένα όνομα όπως αυτό του Ernesto Valverde, ή κάποιου αντίστοιχου βεληνεκούς, θα μπορούσε να προσφέρει την απαιτούμενη αξιοπιστία και να πείσει τον κόσμο ότι η ομάδα συνεχίζει να κινείται σε τροχιά πρωταθλητισμού. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή, ειδικά αν πρόκειται για προπονητή χωρίς σημαντικές παραστάσεις ή χωρίς εμπειρία σε συλλόγους με μεγάλες απαιτήσεις, ενδέχεται να αποδειχθεί εξαιρετικά επικίνδυνη. Ο ΠΑΟΚ δεν βρίσκεται σε φάση ανοικοδόμησης ούτε έχει την πολυτέλεια να επενδύσει χρόνια σε ένα αβέβαιο πρότζεκτ. Οι απαιτήσεις είναι άμεσες και οι στόχοι συγκεκριμένοι: τίτλοι, ανταγωνιστικότητα και ευρωπαϊκή παρουσία. Γι’ αυτόν τον λόγο θεωρώ ότι η παραμονή του Λουτσέσκου αποτελεί την ασφαλέστερη και πιο ορθολογική επιλογή για τον σύλλογο. Αν όμως η συνεργασία των δύο πλευρών ολοκληρωθεί, τότε η διοίκηση οφείλει να κινηθεί σε κορυφαίο επίπεδο και να φέρει έναν προπονητή διεθνούς κύρους. Οτιδήποτε λιγότερο θα αυξήσει σημαντικά το ρίσκο μιας αγωνιστικής αποτυχίας και θα δημιουργήσει ερωτήματα για τον σχεδιασμό της επόμενης ημέρας του ΠΑΟΚ.