Γράφει ο «Περαστικός»

Από χθες, λέει ο Περαστικός, είναι ξεκάθαρο το τι θέλει για το εκθεσιακό κέντρο της Θεσσαλονίκης η επιτροπή διεξαγωγής δημοψηφίσματος για τη ΔΕΘ: Θέλει πάρκο. Τελεία και παύλα.
Όλα τα υπόλοιπα που μπορεί να πουν κάποιοι, να αυξηθεί το πράσινο, να μειωθούν οι εγκαταστάσεις, είναι λόγια. Παχιά. Και καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα που διαμορφώνεται.
Η Μαρία Κέκη, εκ μέρους της επιτροπής, ήταν ξεκάθαρη: «Στόχος μας είναι η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος με το ερώτημα πάνω στο οποίο έχουν υπογράψει οι 23.214 δημότες και δημότισσες, ζητώντας τη δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου υψηλού πρασίνου στον χώρο της ΔΕΘ και μετεγκατάσταση των δραστηριοτήτων της Έκθεσης σε άλλες εγκαταστάσεις, στη Σίνδο» είπε. Όσο για τη δήλωση του προέδρου του ΔΙΠΑΕ πως δεν προβλέπεται εκθεσιακό κέντρο στις εκτάσεις του πανεπιστημίου, δε φάνηκε να την πτοούν. Τις χαρακτήρισε «δυσκολίες που θα βάλουν μπροστά μας».
Τι πιο ξεκάθαρο, αναρωτιέται ο Περαστικός; Η κ. Κέκη τα είπε στα ίσια και... παλικαρίσια. Δεν την θέλουν την ΔΕΘ στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ούτε αν παραχωρήσει 500 στρέμματα πάρκου, ούτε αν παραχωρήσει 600... 
Για να θυμηθούμε μερικά πράγματα, όταν τέθηκε θέμα ανάπλασης, η τότε διοίκηση της ΔΕΘ πρότεινε τρία γιγαντιαία κυκλικά περίπτερα στη μέση του κέντρου, διατήρηση τεσσάρων από τα παλιά κτίρια -και, φυσικά, του Παλέ- ένα τεράστιο ξενοδοχείο κι ένα επιχειρηματικό κέντρο. Αμέσως υπήρξε αντίδραση στην πόλη που αγαπά να διχάζεται όσο καμία άλλη ελληνική πόλη. Το αίτημα για πάρκο τέθηκε αμέσως και, από τότε, ο Περαστικός φώναζε: «Αν μπει τέτοιο θέμα, αποχαιρετήστε την Αντιόχεια - ΔΕΘ που φεύγει». 
Φωνή βοώντος εν τη Θεσσαλονίκη... Άρχισαν τα χαϊδέματα στα αυτιά των μεν και των δε. Πιο μεγάλο πάρκο, πιο μικρή έκθεση, να φύγει η κεντρική έκθεση να μείνουν οι άλλες, να φύγει κι η Agrotica, να φύγουμε κι εμείς, να φύγει κι ο Χατζηπετρής. 
Το θέμα είναι ότι, πλέον, η καυτή πατάτα είναι στα χέρια της διοίκησης Αγγελούδη. Η διοίκηση, δηλαδή, που πρότεινε 100 στρέμματα δάσους παραπάνω, θα πρέπει να διαμορφώσει ένα σαφές δίλημμα για να τοποθετηθούν οι πολίτες. Τι θα πράξει; Θα... διατηρήσει κτίρια; Θα στείλει σε μία τοποθεσία που, αυτήν τη στιγμή τουλάχιστον δεν υπάρχει, τη Γενική Έκθεση του Σεπτεμβρίου; 
Μα, ο λαός θα αποφασίσει, λέει ο Περαστικός. Όμως, σπεύδει να προσθέσει, έχει μεγάλη σημασία το ερώτημα που θα διατυπωθεί. Άσχετα αν ο καθένας μας, σε ένα δημοψήφισμα, ακούει ως δίλημμα αυτό που θέλει να ακούσει. Εξάλλου, η πραγματικότητα του δημοψηφίσματος του 2015 είναι πολύ κοντινή. Θυμάστε; Τότε που κληθήκαμε να ψηφίσουμε... «όχι» ή «ναι» σε ένα τεράστιο κι ακαταλαβίστικο ερώτημα, ψηφίσαμε «όχι» και βγήκε «ναι»...