Με λευκά μπαλόνια στα χέρια, στα οποία αναγραφόταν το σύνθημα «Ποτέ Ξανά», εκατοντάδες πολίτες, παρουσία και εκπροσώπων της Πολιτείας, της ισραηλιτικής κοινότητας Θεσσαλονίκης, φορέων και ακαδημαϊκών ιδρυμάτων, πραγματοποίησαν πορεία μνήμης για τους Εβραίους πολίτες της Θεσσαλονίκης που υπήρξαν θύματα του ναζισμού.
Η πορεία, όπως κάθε χρόνο, ξεκίνησε από την πλατεία Ελευθερίας και κατέληξε στον Παλαιό Σιδηροδρομικό Σταθμό, από όπου αναχώρησε, τέτοιες μέρες του 1943, ο πρώτος συρμός για τα στρατόπεδα του θανάτου. Από τον Μάρτιο του 1943 και μέσα σε λίγους μόνο μήνες, ως τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, κατά τη διάρκεια της κατοχής, πάνω από το 96% της κοινωνικά, οικονομικά και πολιτιστικά ενεργής και ανθούσας εβραϊκής κοινότητας Θεσσαλονίκης, περίπου 50.000 άνθρωποι, οδηγήθηκαν στο στρατόπεδο Άουσβιτς - Μπίρκεναου και εξοντώθηκαν, για πρώτη φορά στην ιστορία, με προαποφασισμένο σχέδιο και με μαζικό και οργανωμένο τρόπο, από τους Ναζί.
«Το Ποτέ Ξανά δεν είναι σύνθημα, είναι μία επίσημη υπόσχεση να τιμήσουμε το παρελθόν, να διατηρήσουμε την αλήθεια και να διασφαλίσουμε ότι το μίσος δεν θα επικρατήσει ποτέ, ώστε να μπορέσουμε να προστατεύσουμε το κοινό μας μέλλον» ανέφερε σε γραπτό του μήνυμα, που διαβάστηκε στην εκδήλωση, ο πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα, Nόαμ Κατζ.
Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης αναφέρθηκε στην απώλεια που υπέστη η πόλη από την εξόντωση της εβραϊκής κοινότητας, τονίζοντας ότι «η απώλεια αυτή δεν είναι απλώς ένα σκοτεινό ιστορικό γεγονός, αλλά ένα βαθύ τραύμα στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, γιατί η πόλη έχασε ένα κομμάτι από την ψυχή της». 
Ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη διατήρησης της μνήμης αλλά και στην αντιμετώπιση σύγχρονων εκφάνσεων αντισημιτισμού έδωσε ο πρόεδρος της ισραηλιτικής κοινότητας Θεσσαλονίκης Δαβίδ Σαλτιέλ. Όπως τόνισε, «περίπου 50.000 Εβραίοι της Θεσσαλονίκης φορτώθηκαν σε βαγόνια για ζώα, ταπεινώθηκαν, ληστεύτηκαν και εξοντώθηκαν μόνο και μόνο επειδή γεννήθηκαν Εβραίοι». Υπογράμμισε ότι το Ολοκαύτωμα δεν ξεκίνησε με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά με τη ρητορική μίσους και την αποανθρωποποίηση.
«Σήμερα είναι μια ιστορική μέρα. Έχουμε πλέον ένα Πάρκο Μνήμης που μας θυμίζει ότι ο αγώνας κατά της μισαλλοδοξίας είναι διαρκής, δεν σταματά ποτέ. Είναι μια φωνή που θα βγαίνει από εδώ από τη Θεσσαλονίκη για όλη την Ελλάδα και για όλη την οικουμένη. Ένα διαρκές ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ», τόνισε ο Υφυπουργός Ανάπτυξης Σταύρος Καλαφάτης.
H υφυπουργός Εργασίας που, επίσης, παραβρέθηκε στην πορεία, τόνισε: «83 χρόνια μετά από την αναχώρηση του πρώτου συρμού από τη Θεσσαλονίκη προς το Άουσβιτς, τιμούμε τη μνήμη των χιλιάδων Εβραίων συμπολιτών μας που εκτοπίστηκαν και εξοντώθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα. Η εβραϊκή κοινότητα ήταν και παραμένει σύμφυτη με την ιστορία και την ταυτότητα της Θεσσαλονίκης. 
Πολύ σημαντικό ότι ξεκινά η κατασκευή του Πάρκου Μνήμης, ενός έργου που θα θυμίζει για πάντα αυτό το τραγικό κεφάλαιο της πόλης μας και την προσπάθεια εξόντωσης του εβραϊκού πληθυσμού της.  Δεν ξεχνάμε. Ποτέ ξανά»!
Την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο υφυπουργός Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης) Κώστας Γκιουλέκας.
Ο πρύτανης του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος Σταμάτης Αγγελόπουλος, υπογράμμισε ότι η εξόντωση της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης «δοκιμάζει τα όρια της λογικής» και ότι η μνήμη του Ολοκαυτώματος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ιστορίας της πόλης και της Ευρώπης.
Ο αντιπρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Ιάκωβος Μιχαηλίδης σημείωσε ότι η πορεία μνήμης «δεν είναι μεταφορική αλλά οδυνηρά κυριολεκτική», καθώς ακολουθεί τη διαδρομή, που ακολούθησαν χιλιάδες Εβραίοι της πόλης προς τον εκτοπισμό και την εξόντωση. Τόνισε ακόμη ότι η ιστορία αυτή έχει ιδιαίτερο βάρος για το Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο, καθώς η πανεπιστημιούπολη βρίσκεται σε μεγάλο μέρος της πάνω στον χώρο του παλιού εβραϊκού νεκροταφείου, γεγονός που επιβάλλει ακόμη πιο επιτακτικά τη διαρκή ευθύνη της διατήρησης της μνήμης.
Ο αντιπρύτανης του ΠΑΜΑΚ Ιωάννης Τομπακούδης, επισήμανε ότι η ημέρα αυτή υπενθυμίζει «πού μπορεί να οδηγήσει ο ρατσισμός, το μίσος για το διαφορετικό και η αδιαφορία της κοινωνίας απέναντι στο κακό». Όπως σημείωσε, το Ολοκαύτωμα δεν ήταν ένα ιστορικό ατύχημα αλλά το αποτέλεσμα ρητορικών μίσους και διακρίσεων, γεγονός που καθιστά απαραίτητη τη διαρκή εγρήγορση απέναντι σε ανάλογα φαινόμενα.
Στην εκδήλωση και στην πορεία μνήμης προς τον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό, από όπου αναχώρησαν τα τρένα με τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης προς τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, παρευρέθηκαν επίσης βουλευτές, εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης, υπηρεσιακοί παράγοντες, καθώς και ξένοι διπλωμάτες.