Γράφει ο «Περαστικός»

Δεν του αρέσει το σκάκι του Περαστικού. Προτιμά το τάβλι, που έχει, μέσα του, μεγάλο παράγοντα τύχης (ή τη δυνατότητα του να «τσιμπήσεις» το ζάρι και να φέρεις, τελικά, αυτό που θες, αλλάζοντας τα δεδομένα). Όμως το παιχνίδι κυβέρνησης - αγροτοσυνδικαλιστών είναι σκάκι με τα όλα του!
Η μικρή παράταση που έδωσαν οι αγρότες στην κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει το βασικό τους πρόβλημα, αυτό της Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου ΕΕ – χωρών της Λατινικής Αμερικής, γνωστής ως Mercosur, είναι κίνηση ρουά. Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση στριμώχνεται, καθώς οι αγρότες, επιτέλους, αναγνωρίζουν το βασικό τους πρόβλημα και, ουσιαστικά, με το να ζητούν συμπόρευση με την Ιταλία και τη Γαλλία κόντρα στις επιθυμίες των βορειοευρωπαίων, θέτουν το ζήτημα της αλλαγής αγροτικής πολιτικής. 
Αυτό είναι το βασικό -και δύσκολο για την κυβέρνηση- ζήτημα. Να σταθεί απέναντι στις χώρες του ευρωπαϊκού βορρά. Τα επιχειρήματα που ακούγονται, ότι η συμφωνία θα φέρει φθηνά αγροτικά προϊόντα στη χώρα, ο Περαστικός τα ακούει βερεσέ. Αδύναμα είναι. Γιατί έτσι άνοιξε ο δρόμος, παλιότερα, για να ξηλωθούν ελληνικές καλλιέργειες που παρήγαγαν πλούτο. Ούτε το επιχείρημα πως δεν φθάνει η αγροτική παραγωγή της χώρας για να ταΐσει όλα τα ελληνικά στόματα αντέχει σε κριτική. Η Ελλάδα είναι εξαγωγική χώρα αγροτικών προϊόντων. Φυσικά και χρειάζονται στήριξη ορισμένες καλλιέργειες, αλλά δεν είμαστε και Γερμανία για να παράγουμε δυο - τρεις ποικιλίες μήλων και να περιμένουμε τα ελληνικά ροδάκινα, καρπούζια και σταφύλια για να γευτούμε φρούτα...
Η δυσκολία εναπόκειται στο να τεθεί η κυβέρνηση στο πλευρό των Ιταλών και των Γάλλων και κόντρα στους βορειοευρωπαίους. Ακόμη και συμβολικά, μια τέτοια κίνηση, σε συνδυασμό με επίσημες ανακοινώσεις για το τι θα γίνει, τελικά, με το πετρέλαιο και το αγροτικό ηλεκτρικό ρεύμα, θα αποδυνάμωνε τα επιχειρήματα αγροτών και κτηνοτρόφων. Περιμένουμε, πλέον, να δούμε αν το Μαξίμου κάνει μια κίνηση μικρού, ή μεγάλου ροκέ και συνεχίσει την παρτίδα.