Σβήνει ρε παιδιά η τσαχπινιά; Χάνεται το μπρίο; Ξεχνιέται μια τεράστια φωνή; Όχι! Μονολεκτική και κάθετη η απάντηση που έρχεται στα χείλη μας από σήμερα το πρωί όταν μάθαμε ότι έφυγε πλήρης ημερών (σε ηλικία 91 ετών) η Μαίρη Λίντα.
Φτωχότερος, λοιπόν, από σήμερα ο ελληνικός πολιτισμός, το ελληνικό λαϊκό τραγούδι. Η Μαίρη Λίντα ήταν μία από τις σημαντικότερες και πιο αγαπημένες ερμηνεύτριες του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Η σπουδαία καλλιτέχνιδα άφησε την τελευταία της πνοή στο Γηροκομείο Αθηνών, όπου διέμενε τα τελευταία χρόνια, ολοκληρώνοντας μια διαδρομή που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη μουσική ιστορία της χώρας - στο παρεκκλήσι του οποίου θα γίνει και η εξόδιος ακολουθία, όπως ήταν η επιθυμία της. Δίπλα στις φίλες της και μαζί με τους ανθρώπους της.
Με τη χαρακτηριστική φωνή, την αρχοντική παρουσία και το ξεχωριστό ερμηνευτικό της ύφος, η Μαίρη Λίντα συνέδεσε το όνομά της με μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του λαϊκού και του έντεχνου τραγουδιού. Όσοι τη γνώρισαν προσωπικά μιλούσαν πάντοτε για έναν άνθρωπο διακριτικό, ευγενικό και χαμογελαστό, που παρέμεινε ταπεινός παρά τη μεγάλη αναγνώριση που γνώρισε.
Γεννημένη ως Μαρία Δημητρακοπούλου(ενδεχομένως και... Δημητροπούλου) στις 9 Νοεμβρίου 1935 στον Πύργο Ηλείας, μεγάλωσε στον Κολωνό της Αθήνας, μέσα σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Από πολύ μικρή έδειξε το καλλιτεχνικό της ταλέντο, κάνοντας τα πρώτα της βήματα στο τραγούδι και τον χορό, ενώ η πρώτη της δισκογραφική εμφάνιση έγινε με το τραγούδι «Πικρό ποτήρι» του Κώστα Καπλάνη.

Η γνωριμία με τον Χιώτη και το... ελληνικό μάμπο

Καθοριστική στιγμή τόσο για την καλλιτεχνική όσο και για την προσωπική της πορεία υπήρξε η γνωριμία της με τον σπουδαίο συνθέτη και δεξιοτέχνη του μπουζουκιού Μανώλη Χιώτη. Παντρεύτηκαν το 1959 και δημιούργησαν ένα από τα πιο εμβληματικά μουσικά δίδυμα στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, παρουσιάζοντας έναν πιο σύγχρονο και κοσμοπολίτικο ήχο που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή. 
Ο Χιώτης πήρε το μπουζούκι από το ρεμπέτικο, του ΄βαλε μια... νότα επιπλέον, πήρε τα λάτιν και τα ΄βαλε στα σαλόνια! Δίπλα του, η Μαίρη Λίντα, έδινε το μπρίο, την τσαχπινιά που λέγαμε, στο... Χιώτης μάμπο! Και μας έκανε όλους να τραγουδάμε για «περασμένες αγάπες», για «ηλιοβασιλέματα γεμάτα αναμνήσεις» την ώρα που... μας «κυνηγούν τ' αδέλφια σου». Χάρη στον ελληνικό κινηματογράφο έγινε παρέα όλων μας. Δεν χρειαζόταν να έχεις λεφτά για να πας στα νυχτερινά κέντρα της εποχής. Σε πήγαιναν οι ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες εκεί να τη χαρείς και να γλεντήσεις. Εκείνη τραγουδούσε «εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω» και για μας εκείνη ήταν η αιτία να ξεχάσουμε τα φαρμάκια. «Απόψε φίλα με» μας έλεγε κι όλοι πίναμε στην υγειά της, αλλά και στην υγειά μιας αγάπης. Κι όταν τραγούδησε τη «Μαργαρίτα» και το «αν θυμηθείς το όνειρό μου» συνέδεσε το όνομα της και με τον Μίκη Θεοδωράκη κι αυτό που εμείς τώρα λέμε «έντεχνο» ενώ στην πραγματικότητα είναι βαθιά λαϊκό. 

Από το πάλκο στον Λευκό Οίκο

Παρά τον χωρισμό τους, η ίδια δεν έκρυψε ποτέ ότι ο Χιώτης υπήρξε η μεγάλη αγάπη της ζωής της. Στο πλευρό του ερμήνευσε τραγούδια που έμειναν διαχρονικά. Το 1961 απέσπασε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Απαγωγή», ενώ το 1964 τραγούδησε στον Λευκό Οίκο, σε εκδήλωση προς τιμήν του τότε προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Λίντον Τζόνσον, γεγονός που επιβεβαίωσε τη διεθνή απήχηση που είχε αποκτήσει.
Μετά τον χωρισμό της από τον Χιώτη παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Θεοχάρη, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη. Αργότερα είχε μιλήσει ανοιχτά για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε σε αυτόν τον γάμο, ενώ σε πολλές συνεντεύξεις της επέστρεφε με συγκίνηση στη σχέση της με τον Χιώτη, δηλώνοντας πως ήταν η μεγάλη αγάπη που σημάδεψε τη ζωή της.
Η Μαίρη Λίντα συνέχισε για πολλές δεκαετίες να εμφανίζεται με επιτυχία σε μουσικές σκηνές και συναυλίες, συνεργαζόμενη με κορυφαίους δημιουργούς και ερμηνευτές. Ξεχωριστή υπήρξε η συμβολή της στην ερμηνεία έργων του Μίκη Θεοδωράκη και του Μάνου Χατζιδάκι, ενώ ο ίδιος ο Θεοδωράκης είχε εξάρει δημόσια τη μοναδική της ερμηνευτική δύναμη, κατατάσσοντάς την ανάμεσα στις κορυφαίες λαϊκές φωνές της Ελλάδας.

Η έξω καρδιά και οι τελευταίες εμφανίζεις

Οι τελευταίες της εμφανίσεις πραγματοποιήθηκαν δίπλα σε σημαντικά ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, όπως η Χαρούλα Αλεξίου, η Γλυκερία και η Άννα Βίσση. Παρέμεινε πάντα γενναιόδωρη απέναντι στη νέα γενιά καλλιτεχνών, εκφράζοντας την πίστη της στις δυνατότητές τους και στη συνέχεια της ελληνικής μουσικής.
Τα τελευταία χρόνια επέλεξε να ζει στο Γηροκομείο Αθηνών, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, διατηρώντας μέχρι το τέλος την αξιοπρέπεια, την ευγένεια και το ζεστό χαμόγελο που τη χαρακτήριζαν. Με τον θάνατό της κλείνει ένα σπουδαίο κεφάλαιο του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, αφήνοντας πίσω μια σπουδαία καλλιτεχνική παρακαταθήκη που θα συνεχίσει να συγκινεί και να εμπνέει τις επόμενες γενιές.