Γραφει:o Γιώργος Δεληγιαννίδηs

Η Καλαμαριά θυμίζει εδώ και μήνες ένα απέραντο εργοτάξιο. Η φιλοδοξία για μια πόλη πιο «πράσινη» και προσβάσιμη φαίνεται πως προσκρούει σκληρά στην καθημερινότητα των δημοτών, οι οποίοι βλέπουν τη ζωή τους να δυσκολεύει χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα μέχρι στιγμής. Η διαπλάτυνση των πεζοδρομίων, ένα έργο που θεωρητικά στοχεύει στην αναβάθμιση του αστικού ιστού, έχει μετατραπεί σε «πονοκέφαλο» για τους κατοίκους.

Η «παγίδα» των μεγαλύτερων πεζοδρομίων

Το οξύμωρο του έργου είναι ορατό σε κάθε γωνιά. Ενώ ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε άνετες διαδρομές για τους πεζούς, η πραγματικότητα είναι διαφορετική:
Εξαφάνιση Θέσεων Στάθμευσης: Η διαπλάτυνση των πεζοδρομίων οδήγησε σε δραματική μείωση των διαθέσιμων θέσεων πάρκινγκ σε ήδη κορεσμένες γειτονιές. Από Πεζοδρόμια σε… Πάρκινγκ: Η έλλειψη χώρων στάθμευσης αναγκάζει τους οδηγούς να ανεβάζουν τα αυτοκίνητά τους πάνω στα νέα, πλατιά πεζοδρόμια. Το αποτέλεσμα; Εκεί που κάποτε υπήρχε έστω και ένα μικρό, ελεύθερο πεζοδρόμιο, τώρα δεν υπάρχει καθόλου χώρος για τον πεζό, αφού ολόκληρη η νέα επιφάνεια καταλαμβάνεται από οχήματα. Υπερβολή στο Σχεδιασμό: Κάτοικοι καταγγέλλουν ότι γίνονται επεκτάσεις ακόμα και σε σημεία όπου τα πεζοδρόμια ήταν ήδη επαρκή, στερώντας ζωτικό χώρο από το οδόστρωμα χωρίς προφανή λόγο.

Ο ρυθμός της «χελώνας» και οι μνήμες του παρελθόντος

Η σύγκριση με το παρελθόν είναι αναπόφευκτη και επώδυνη. Οι παλαιότεροι κάτοικοι θυμούνται χαρακτηριστικά την οδό Ιπποκράτους, όπου πριν από δύο δεκαετίες η ασφαλτόστρωση και η κατασκευή πεζοδρομίων σε όλο το μήκος της ολοκληρώθηκαν μέσα σε μία εβδομάδα. Σήμερα, για τη διαμόρφωση μιας και μόνο διασταύρωσης, οι εργασίες διαρκούν μήνες, αφήνοντας πίσω τους σκόνη, θόρυβο και κυκλοφοριακό χάος.

Οι πολιτικές ευθύνες: Από το όραμα στην ταλαιπωρία

Η κρίση που βιώνει η Καλαμαριά έχει ονοματεπώνυμο και βάθος χρόνου:
Η πρων διοίκηση του δημου : Τα έργα αυτά φέρουν τη σφραγίδα της προηγούμενης διοίκησης. Ο πρώην δήμαρχος Γιάννης Δαρδαμανέλης είχε επενδύσει στο αφήγημα της «πόλης των 15-20 λεπτών». Σύμφωνα με δηλώσεις του, το όραμα ήταν μια πόλη όπου ο κάτοικος θα καλύπτει τις ανάγκες του χωρίς τη χρήση αυτοκινήτου. Ωστόσο, η ψήφιση και η έναρξη αυτών των έργων έγινε χωρίς να ληφθεί υπόψη ότι η Καλαμαριά δεν διαθέτει ακόμα τις υποδομές (π.χ. επαρκή ΜΜΕ, δημοτικά πάρκινγκ) για να υποστηρίξει μια τέτοια μετάβαση, αφήνοντας τους οδηγούς «ξεκρέμαστους». Η Νυν Διοίκηση : Αν και η τωρινή διοίκηση παρέλαβε τα έργα ως «τετελεσμένα», ελέγχεται αυστηρά για τον εξοργιστικά αργό ρυθμό εκτέλεσής τους. Η αδυναμία πίεσης προς τους εργολάβους για ταχύτερη παράδοση των τμημάτων που ανοίγουν έχει διογκώσει τη δυσαρέσκεια. Από τις παρατάξεις που αντιπολιτευονται ξεκαθαρη θέση κατά του έργου έλαβαν οι Αβραάμ Περσιδηs και Δημήτρης Παπαδόπουλος με τον τελευταίο να τονίζει ότι τα έργα αυτά αντί να λύσουν προβλήματα, δημιουργούν νέα μεγαλύτερα.

Συμπέρασμα

Η Καλαμαριά βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Τα έργα αναβάθμισης δεν μπορούν να γίνονται εις βάρος της βιωσιμότητας των κατοίκων. Όταν ο σχεδιασμός για μια «πράσινη πόλη» οδηγεί τελικά σε αυτοκίνητα πάνω στα πεζοδρόμια και σε μήνες ταλαιπωρίας, τότε το λάθος δεν είναι στην ιδέα, αλλά στην εκτέλεση και την έλλειψη επαφής με την πραγματική ανάγκη του δημότη.