Γράφει ο Γιάννης Χατζηιωαννίδης

Στις 25 Μαΐου 2025 απλώς επισημοποιήθηκε κάτι που λίγο-πολύ γνώριζαν όλοι. Ο Xabi Alonso θα διαδεχόταν τον Carlo Ancelotti στον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης, αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο να οδηγήσει τους «Μερένχες» σε μια νέα εποχή. Ο Ισπανός τεχνικός δεν έφτασε στη Μαδρίτη ως στοίχημα. Είχε ήδη συστηθεί στον ποδοσφαιρικό κόσμο με την εκπληκτική του δουλειά στη Μπάγερ Λεβερκούζεν, οδηγώντας τη γερμανική ομάδα σε ένα ιστορικό, αήττητο πρωτάθλημα. Το βιογραφικό του, σε συνδυασμό με το παρελθόν του ως ποδοσφαιριστής της Ρεάλ, δημιουργούσε προσδοκίες για μια ιδανική ένωση. 
Ο Alonso ήξερε τι σημαίνει Ρεάλ Μαδρίτης. Είχε ζήσει τα αποδυτήρια, την πίεση, την καθημερινότητα του συλλόγου. Κι όμως, οκτώ μήνες αργότερα, ο ενθουσιασμός μετατράπηκε σε αμφισβήτηση και, τελικά, σε ένα απότομο τέλος. Τη Δευτέρα 12 Ιανουαρίου, μετά την ήττα από τη Μπαρτσελόνα στον τελικό του Σούπερ Καπ Ισπανίας, ο Alonso πήγε κανονικά στο προπονητικό κέντρο για την επόμενη προπόνηση. Εκεί ενημερώθηκε από τον αθλητικό διευθυντή ότι η συνεργασία του με τον σύλλογο ολοκληρώνεται. Το project που υποτίθεται ότι θα έχτιζε το μέλλον της Ρεάλ, έληξε εν μία νυκτί. Κάποιες φορές πρέπει να θυμόμαστε μια απλή αλήθεια: στη Ρεάλ Μαδρίτης κουμάντο κάνουν πάντα ο Florentino Pérez και οι Galácticos.

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Όταν ανέλαβε, ο Xabi Alonso απολάμβανε την απόλυτη εμπιστοσύνη της διοίκησης. Η στήριξη ήταν έμπρακτη και στο μεταγραφικό παζάρι, με τη Ρεάλ να επενδύει περίπου 180 εκατομμύρια ευρώ και να ντύνει στα λευκά τους Dean Huijsen και Álvaro Carreras. Παράλληλα, του δόθηκε το «ελεύθερο» να επιβάλει περισσότερη πειθαρχία και δομή στο ρόστερ. Η σκέψη ήταν ξεκάθαρη: στη δεύτερη θητεία του Ancelotti, οι πριμαντόνες είχαν υπερβολική ελευθερία. Αυτό έπρεπε να αλλάξει. Στην πράξη, όμως, αποδείχθηκε ότι στη Μαδρίτη τέτοιες αλλαγές είναι σχεδόν αδύνατες. Η αρχή της σεζόν έμοιαζε ιδανική. Η Ρεάλ επικράτησε της Μπαρτσελόνα με 2-1 στο πρωτάθλημα, σε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις της. Ωστόσο, στη «Βασίλισσα» ακόμα και οι νίκες μπορεί να γίνουν πρόβλημα.
Στα τελευταία λεπτά εκείνου του αγώνα, ο Alonso αντικατέστησε τον Vinícius Jr. με τον Rodrygo, θέλοντας να διαφυλάξει το αποτέλεσμα. Μια απολύτως λογική αλλαγή — όχι όμως για τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Βραζιλιάνος αντέδρασε δημόσια και έντονα, χωρίς να υπάρξει καμία τιμωρία από τη διοίκηση. Το μήνυμα ήταν σαφές: ο προπονητής δεν είναι πάνω από τους σταρ.

Η κατηφόρα και η προσπάθεια προσαρμογής

Ακολούθησαν ήττες από Λίβερπουλ και Μάντσεστερ Σίτι, η σοκαριστική γκέλα με 0-2 από τη Θέλτα και μια οριακή νίκη στο Κύπελλο απέναντι στην Ταλαβέρα της τρίτης κατηγορίας. Ακόμα και στο Φάληρο, για το Champions League, η Ρεάλ λίγο έλειψε να αυτοκτονήσει απέναντι στον Ολυμπιακό, παρά το αρχικό της προβάδισμα. Ο Alonso, βλέποντας την ανάγκη για σταθερότητα, έκανε πίσω. Άφησε προσωρινά το επιθετικό, πιεστικό μοντέλο του και προσπάθησε να παντρέψει τις ιδέες του με τη φιλοσοφία Ancelotti: χαμηλότερα μέτρα, περισσότερη έμφαση στην αντεπίθεση. Το κοινό —έστω και διστακτικά— έδειξε στήριξη. Οι αποδοκιμασίες στράφηκαν περισσότερο προς παίκτες όπως ο Vinícius, παρά προς τον προπονητή.

Ο ρόλος του Florentino Pérez

Και κάπου εδώ μπαίνει ξανά στο κάδρο ο Florentino Pérez. Ο άνθρωπος που μπορεί να μην φαίνεται πάντα, αλλά ελέγχει τα πάντα. Δεν στήριξε δημόσια τον Alonso, ούτε στις δύσκολες στιγμές ούτε απέναντι στους «εχθρούς» του συλλόγου. Το παρελθόν δείχνει τον δρόμο: Benítez και Lopetegui πλήρωσαν την ίδια λογική, αποχωρώντας πρόωρα. Παρά την ήττα στον τελικό του Supercopa, υπήρχε η αίσθηση πως ο Alonso είχε κερδίσει χρόνο. Όμως τα σημάδια ήταν εκεί. Το pasillo που ζήτησε προς τη Μπαρτσελόνα, η άρνηση των παικτών με μπροστάρη τον Mbappé, η ψυχρή αγκαλιά με τον Pérez. Όλα έδειχναν ότι το τέλος πλησίαζε.

Ένα project σε λάθος περιβάλλον

Ο Xabi Alonso είναι ένας προπονητής-«project manager». Δουλεύει με πλάνο, πειθαρχία και σαφή ρόλους. Στον «ηλεκτρικό» πάγκο της Ρεάλ, αυτά δύσκολα επιβιώνουν. Το μπέρδεμα στο ιατρικό επιτελείο, οι τραυματισμοί, οι παρεμβάσεις από πάνω, έκαναν το έργο του σχεδόν αδύνατο. Κι όμως, πώς μπορείς να αμφισβητήσεις ένα μοντέλο διοίκησης που έχει φέρει 7 από τα 15 Champions League του συλλόγου; Η απάντηση δεν είναι απλή. Έτσι, οι φίλοι της Ρεάλ καλούνται να στηρίξουν τον Álvaro Arbeloa — έναν άνθρωπο του συλλόγου, πιστό στον Pérez, που αναλαμβάνει το πιο δύσκολο challenge της καριέρας του. Ίσως ο Alonso έπρεπε να περάσει από τη Μαδρίτη για να καταλάβει το timing. Ίσως η ομάδα που ταιριάζει πραγματικά στις ιδέες του να είναι αλλού. Ίσως στο Άνφιλντ. Το μόνο βέβαιο είναι ότι στη Ρεάλ Μαδρίτης, το κουμάντο θα συνεχίσουν να το κάνουν ο Florentino Pérez και οι Galácticos.