Με εμπόδια οι διαπραγματεύσεις για συλλογική σύμβαση εργασίας - Κινδυνεύουν δικαιώματα από το 1935

Χωρίς την προσκείμενη στον ΣΥΡΙΖΑ συνδικαλιστική παράταξη «Αυτόνομη Παρέμβαση» και η προσκείμενη στο ΚΚΕ «ΔΑΣ», αλλά και απουσία των εκπροσώπων του ΣΕΒ, πραγματοποιείται αυτή την ώρα η δεύτερη διαπραγματευτική συνάντηση των κοινωνικών εταίρων για τη σύναψη νέας Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. »»»


Το ΠΑΜΕ, έχει προγραμματίσει για τις 23 του μήνα συλλαλητήρια στην Αθήνα και σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας.

Ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών έως αργά χθες δεν είχε οριστικοποιήσει τη συμμετοχή του, επικαλούμενος τη Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου(θα γίνει στις... 13 Μαΐου -την ερχόμενη Δευτέρα, δηλαδή- στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, αλλά, προφανώς, ο πρόεδρος Δ. Δασκαλόπουλος και τα μέλη του δ.σ. έχουν πολλές προετοιμασίες και δεν πρόκαμαν για το θέμα της ΕΣΣΕ).

Και ενώ όλες οι πλευρές συμφωνούν στην ανάγκη της κατοχύρωσης του ρόλου των κοινωνικών εταίρων και προστασίας της εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας, υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις για το περιεχόμενο της σύμβασης, καθώς και για τις επόμενες κινήσεις των κοινωνικών εταίρων.

Οι εργοδοτικοί φορείς είναι αρνητικοί στον καθορισμό του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, όπως ζητά η ΓΣΕΕ και σε κάθε επιβάρυνση άμεση ή έμμεση του κόστους εργασίας.

Η ΓΣΕΕ αντιπροτείνει την υπογραφή συμφωνίας σε ό,τι αφορά θεσμικούς όρους της σύμβασης όπως είναι οι άδειες λοχείας ή θανάτου, καθώς και να επισκεφτούν όλοι μαζί τον πρωθυπουργό ζητώντας να καταστεί και πάλι υποχρεωτική η επεκτασιμότητα των συλλογικών συμβάσεων και στις επιχειρήσεις που δεν είναι μέλη των εργοδοτικών ενώσεων.

Για πρώτη φορά πάντως και μετά από σχεδόν έναν αιώνα η χώρα κινδυνεύει να μείνει χωρίς Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση και ενώ η μετενέργεια της προηγούμενης λήγει στις 14 Μαΐου, αφήνοντας ακάλυπτους περισσότερους από 350 χιλιάδες ανειδίκευτους εργαζόμενους που προστατεύονταν από τις ρυθμίσεις που περιλάμβανε.

Στον αέρα κινδυνεύει να βρεθεί και ο θεσμός της Διαιτησίας αφού οι διαιτητικές αποφάσεις λαμβάνονται πλέον με βάση την Εθνική Συλλογική Σύμβαση.

Χάνονται δικαιώματα που κερδήθηκαν το 1935!

Στην Ελλάδα η συλλογική σύμβαση εργασίας θεσπίστηκε για πρώτη φορά το 1935 με αναγκαστικό νόμο που αναφερόταν σε ζητήματα διαδικασίας των διαπραγματεύσεων περιεχομένου και έκτασης εφαρμογής και στον τρόπο επίλυσης των εργατικών διαφορών.

Στη Γερμανία είχε εισαχθεί από το 1918 και στη Γαλλία από το 1919.

Η εφαρμογή της εθνικής σύμβασης έγινε υποχρεωτική με τον νόμο 1367/1938, ενώ υπογραφόταν παρουσία του υπουργού Εργασίας και επικυρώνονταν από το υπουργικό συμβούλιο.

Το καθεστώς που ίσχυσε έως το 2012 διαμορφώθηκε στη δεκαετία του '50 με τον νόμο 3239 του 1955 που κωδικοποιούσε το σύνολο της εργατικής νομοθεσίας και διατηρούσε τον ρυθμιστικό ρόλο του κράτους.

Το 1975 η εθνική συλλογική σύμβαση αναγνωρίστηκε συνταγματικά. Η επίλυση των εργατικών διαφορών με συναινετικές διαδικασίες εισήχθη με τον νόμο 1876/1990 και με τον νόμο 1876/1999 το σύνολο σχεδόν των διαφορών εργοδοτών και εργαζομένων μπορούσε να αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Με την υπογραφή του δεύτερου Μνημονίου τον Φεβρουάριο του 2012, ορίστηκε ότι από τον Ιούλιο του 2012 «οι κατώτατοι μισθοί δεν θα καθορίζονται από τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, αλλά θα νομοθετούνται από την κυβέρνηση κατόπιν διαβούλευσης με τους κοινωνικούς εταίρους».

Η γνώμη μας

Όλα δείχνουν ότι, στην περίπτωση των Εθνικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, το παιχνίδι ήταν καλά στημένο. Και συμμετείχαν πολλοί, είτε το ΄θελαν, είτε όχι. 

Από την ημέρα της πρώτης άφιξης της τρόικας στη χώρα, όλα έδειχναν πως ο στόχος ήταν και οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Με τη μέθοδο της σαλαμοποίησης άρχισε η κατάργηση των περιφερειακών, για να φθάσουμε στην Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Πειραματικός σωλήνας ήταν και ο κλάδος των δημοσιογράφων. Οι ηγεσίες των ΕΣΗΕΑ και ΕΣΗΕΜ-Θ έχουν την ευθύνη τους. Είναι άγνωστο αν ήθελαν να φθάσουμε σε αυτό το σημείο. Καλοπροαίρετα σκεπτόμενοι θα πούμε πως δεν το ήθελαν. Αφέθηκαν να παρασυρθούν από τις εξελίξεις, ελπίζοντας -ποιος ξέρει τι... Η μετενέργεια ήρθε, πέρασε, παύει να ισχύει, αλλά κανείς δεν έκανε το πρώτο βήμα για να καθίσουν οι δυο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

"Να συζητήσουμε, αλλά τι; Με βάση ποια σύμβαση", ρωτούσε, κάθε τόσο, τα μέλη του δ.σ. της ΕΣΗΕΜ-Θ που μιλούσαν για συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ο πρόεδρος Μ. Βοϊτσίδης. Εφάρμοζε (χωρίς να το θέλει) την παροιμία που θέλει αυτόν που δε γουστάρει να ζυμώσει, να κοσκινίζει επί δεκαήμερο... 

Την ίδια ώρα, οι συμβάσεις καταργούνταν στην πράξη από τους εργοδότες. Μακεδονία, Αγγελιοφόρος, Σπορ του Βορρά, πρωτοστάτησαν. Στη Μέτροσπορ, είτε υπάρχει είτε όχι σύμβαση είναι το ένα και το αυτό. Σε ΑΠΕ-ΜΠΕ, Δημοτικά ΜΜΕ και ΕΡΤ πέρασε η λαίλαπα της Κοινής Υπουργικής Απόφασης. Στην απ' έξω οι Ενώσεις, παραμερίζονται ακόμη και σε διαπραγματεύσεις που έχουν να κάνουν με εσωτερικούς κανονισμούς λειτουργίας.

Κι αυτό επεκτάθηκε παντού. Τώρα, ήρθε η ώρα της ΕΣΣΕ. ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ κάθισαν, με ιδιαίτερη καθυστέρηση, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ο ΣΕΒ βρίσκει αστείες δικαιολογίες για να μην προσέλθει. ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ βγαίνουν στους δρόμους και καταγγέλλουν μέσω κινητοποιήσεων. Δε βρίσκουν, όμως, κοινό τόπο. Διάγουν βίους παράλληλους. 

Καλό το επιχείρημα "ο λαός να πάρει την κατάσταση στα χέρια του", αλλά σε τέτοιες καταστάσεις αναζητείται αυτός που θα σηκώσει τη σημαία. Που θα ενώσει και θα παρασύρει. 

Και μια λεπτομέρεια με σημασία:

Στην ετήσια γενική συνέλευση του ΣΕΒ, θα μιλήσει, φυσικά, ο πρόεδρός του Δημήτρης Δασκαλόπουλος, με θέμα: «Ο ρόλος και οι θέσεις του ΣΕΒ στην νέα πραγματικότητα.»

Μετά το πέρας της συνέλευσης θα ακολουθήσει ομιλία του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Αλέξη Τσίπρα (ώρα 13:00, Αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος»), τον οποίο θα προσφωνήσει ο πρόεδρος του ΣΕΒ.

Κατά την παραδοσιακή απογευματινή εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (ώρα έναρξης 18:30, Αίθουσα «Χρήστος Λαμπράκης»), θα απευθύνει χαιρετισμό οΠρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς και θα μιλήσει ο Υπουργός Ανάπτυξης, κ.Κωστής Χατζηδάκης.

Δηλαδή, από τη... γιορτή, δε θα λείπει κανείς.

Σχόλια