Μια χίπικη κωμωδία στο Απόλλων



Η κινηματογραφική λέσχη των εργαζομένων της ΕΡΤ3 και το ΚΕΜΕΣ - συνεχίζοντας τον κύκλο ταινιών του αφιερώματος Cult  Σκιές -  προβάλλουν σήμερα Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου στις 21:30 στο θερινό σινεμά Απόλλων την
πασίγνωστη χίπικη κωμωδία του Κριστιάν Μαρκάν«Candy» (έγχρωμη, ΗΠΑ-Γαλλία-Ιταλία, 1968, διάρκεια 115´).
Η Κάντι, ένα αθώο κορίτσι του γυμνασίου, μπλέκει συνεχώς σε κωμικές ερωτικές περιπέτειες με αλλόκοτους χαρακτήρες ψάχνοντας να βρει το νόημα της ζωής.
Έξοχη μαύρη σάτιρα με αποσπασματική σκηνοθεσία, έντονη κριτική κατά της υποκρισίας και μια δεκάδα περίφημων σταρ σε μικρούς ρόλους. Η ιδεολογία του χιπισμού αποφλοιώνεται πολλαπλά και σατιρικά.
Το σενάριο είναι του Μπακ Χένρι, από το βιβλίο των Τέρι Σάουθερν και Μέισον Χόφενμπεργκ. Πρωταγωνιστούν οι Εύα Αουλίν, Σαρλ Αζναβούρ, Μάρλον Μπράντο, Ρίτσαρντ Μπάρτον, Τζέιμς Κόμπερν, Τζον Χιούστον, Γουόλτερ Ματάου, Ρίνγκο Σταρ, Έλσα Μαρτινέλι, Φλορίντα Μπολκάν, Κριστιάν Μαρκάν. Η Εύα Αουλίν, για την ερμηνεία της, κέρδισε υποψηφιότητα για χρυσή σφαίρα καλύτερης πρωτοεμφανιζόμενης ηθοποιού.
Την ταινία  θα προλογίσει ο Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου, του οποίου έντυπη κριτική θα διανεμηθεί στο κοινό, ενώ με το τέλος της προβολής το προς συζήτηση θέμα θα είναι: Οι χίπικες ταινίες.
Η κριτική που θα διανεμηθεί είναι η ακόλουθη:
«Το αδικημένο, ισοπεδωτικό, ψυχεδελικό, χίπικο must  του 1968, που οφείλει πολλά στο βιβλίο των Τέρι Σάουδερν και Μέισον Χόφενμπεργκ και στην ιδιοφυή σεναριακή προσαρμογή του από τον Μπακ Χένρι, είναι ο πρόδρομος της αμερικανικής ψυχοκωμωδίας  και του κωμικού των Μόντι Πάιθον (δες και την ταινία Δύο εύθυμοι γλεντζέδες).
Είναι ένας καταιγιστικός σαρωτικός άνεμος  αναρχίας, σουρεαλισμού, επίθεσης σε κάθε κατεστημένη αξία. Ένας ύμνος στο χιπισμό, στην ιδεολογία των παιδιών των λουλουδιών, στον άκρατο σεξουαλισμό του τύπου Κάντε έρωτα και όχι πόλεμο.
Οδηγός σ’ αυτόν τον οίστρο είναι η 18χρονη μόνο (κάνει τον πρώτο ρόλο της καριέρας της) εκρηκτική ξανθιά Σουηδέζα  Εύα Άουλιν, που παίζει το ρόλο της Candy, ντυμένης στα ολόλευκα (προσέξτε και τα πανάκριβα Γκοτιέ εσώρουχά της), μιας μαθήτριας σχολείου που ψάχνει το νόημα της ζωής. Αντίθετα, όλοι οι αρσενικοί που τη γνωρίζουν, ακόμα και ο θείος της, αναζητούν  σ’  αυτήν το σεξ, που τελικά τους το παρέχει αφειδώλευτα και αφελώς.
Η ταινία διαθέτει μια λογική αποσπασματικότητα, ως ένα είδος μικρών σκετς, και είναι σχεδιασμένη στο art direction της με όλη την αισθητική της εποχής. Ντεκόρ, χρώματα, ενδυμασίες παραπέμπουν σε μια φάση ψυχεδέλειας, χιπισμού και διάφορων κάλπικων φιλοσοφιών και υποσχέσεων χωρίς νόημα, ένα προκάλυμμα αχαλίνωτης σεξουαλικότητας.
Το τέλος είναι συγκλονιστικό, ιδίως γιατί ο μέγας Σάουδερν προβλέπει, ένα χρόνο προτού να συμβεί, τη μεγάλη συναυλία του Γούντστοκ. Τελικά, σε δεύτερο επίπεδο, η ταινία αντιπαραθέτει  την αθωότητα των νέων ενάντια σε καθετί υποκριτικό του παρελθόντος, αλλά και σε κάθε κάλπικο νέο: Είναι λοιπόν γνήσιο τέκνο του γαλλικού Μάη και εκεί πρέπει να τη δούμε ενταγμένη. Η επίθεσή της φτάνει ακόμα και στην ανατρεπτική ποίηση,  στο αναπαραστατικό σινεμά, στις δήθεν νέες ιδέες που αναχαιτίζουν τελικά το νέο, που θέλει να γεννηθεί, αλλά μπλοκάρεται ταυτόχρονα από τη συντήρηση και τις υπερβολές του δήθεν αντικομφορμισμού».
Ταινίες που πλησιάζουν το στιλ της «Candy» είναι: «Ο ξένοιαστος καβαλάρης» του Ντένις Χόπερ, «Τρίχες» του Μίλος Φόρμαν, «Η πρόστυχη Μαίρη και ο τρελός Λάρι» του Τζον Χιούζ, «Σαν Φρανσίσκο ώρα μηδέν» του Ρίτσαρντ Σαραφιάν.
Την επόμενη Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου θα προβληθεί η σατιρική κατασκοπευτική περιπέτεια «Αραμπέσκ» του Στάνλεϊ Ντόνεν με τη Σοφία Λόρεν και τον Γκρέγκορι Πεκ.
Για οποιαδήποτε επικαιροποιημένη πληροφορία σχετικά με τις ταινίες, τους συντελεστές και το πρόγραμμα, ανατρέχετε στο kemes facebook  ή στο kemes.wordpress.com

Σχόλια